Норберт Шыфер, прадстаўнік Каралеўскага таварыства абароны птушак, знаходзіўся ў Беларусі (наведваў Тураў) у службовай паездцы.

У каментары газеце "Туризм и отдых" ён падзяліўся сваім бачаннем Турава як турыстычнага кірунку і наогул пра перспектывы турызму ў Беларусі.

"Наступнай вясной я мяркую прывезці ў Тураў групу турыстаў у якасці эксперыменту. Няшмат для першага разу - чалавек 10. Вельмі цікава, як яны ўспрымуць гэтыя месцы і як паставяцца да мясцовых умоваў.

На жаль, Беларусь вельмі дарагая краіна паводле многіх параметраў. Пералёт з Лондана ў Менск прыкладна роўны пералёту ў Нью-Ёрк, за гатэль таксама трэба плаціць немалыя грошы.

Чалавек, які не валодае расейскай мовай, абавязкова павінен мець тут суправаджальную асобу, інакш ён тут не здолее нічога арганізаваць, бо ў вашай краіне мала хто валодае замежнымі мовамі, асабліва ў рэгіёнах. Кошт візы для брытанцаў таксама вельмі высокі.

Аднойчы мы з сям’ёй палічылі, што два тыдні адпачынку на Сэйшэлах будуць таннейшыя, чым такое ж паводле працягу падарожжа па Беларусі.

Канечне, у Еўропе дастаткова людзей, якія гатовы заплаціць за паездку немалыя грошы, але яны сапраўды чакаюць высокага ўзроўню камфорт і паслугі.

У Тураве ўжо ёсць мінімальная інфраструктура для прыёму турыстаў - гатэль з гарачай вадой і выгодамі. Гэтага, у прынцыпе, ужо дастаткова, іншая рэч, што разлічваючы на мінімальны ўзровень камфорту, турысты мяркуюць, што і заплацяць няшмат.

Калі чалавек едзе сюды атрымліваць асалоду ад прыроды, ён цалкам можа нармальна паставіцца да адсутнасці італьянскай піцэрыі, але ёсць моманты, пра якія можна паклапаціцца.

Галоўная праблема - як зрабіць так, каб людзі маглі назіраць за птушкамі, не замінаючы ім. Тут можна было б пабудаваць арніталагічны калідор, накшталт еўрапейскіх, з вакон якога людзі маглі б назіраць за птушкамі, не палохаючы іх.

Я шмат падарожнічаў па Беларусі, і, урэшце, прыйшоў да высновы, што паміж Беларуссю і Нямеччынай менш адрозненняў, чым паміж Беларуссю і Сібірам.

Вы таксама адказныя і пунктуальныя, як немцы, і тут, калі табе сказалі, што па цябе прыйдуць у вызначаны час, так яно і будзе - што не заўсёды спрацоўвае ва ўмовах Сібіру. У вас высокі ўровень адукацыі і прафесіяналізму, я ўжо неаднакроць лавіў сябе на думцы, што Віктар Фянчук, дырэктар "Аховы птушак Беларусі", мог бы заўтра апынуцца на маім месцы, і ён цалкам даў бы рады.

У вас цудоўныя людзі і выдатная прырода - насамрэч велізарны патэнцыял.

Тыя змены, якія ўжо сталі адбывацца ў Беларусі, вельмі пазітыўныя, але яшчэ недастатковыя.
З іншага боку мне здаецца, што нават з'яўленне піцэрыі ў Тураве - гэта толькі пытанне часу, і масавы турызм у Беларусі рана ці позна з'явіцца".