177 дней за решеткой. Катерина Борисевич
Коронавирус: свежие цифры
  1. «50% клещей заражены». Врач — о клещевом боррелиозе и первой помощи при укусе
  2. Суд по делу задержанной журналистки TUT.BY Любови Касперович не состоялся. Она остается на Окрестина
  3. В обвинении по «делу студентов» прокуроры говорят о санкциях ЕС и США
  4. Ваш народ от рук отбился. Почему у власти уже сбоит система распознавания «свой-чужой». Мнение
  5. По центру Минска ранним утром гулял бобр. Рассказываем, что с ним приключилось
  6. Лукашенко подписал законы о недопущении реабилитации нацизма и противодействии экстремизму. Что изменится?
  7. Белорусы «без государства ни черта не сделают»? Собрали примеры, которые доказывают, что это не так
  8. Тысячи человек пришли на первый за 30 лет концерт «Кино» в Москве. Показываем, как это было
  9. Открыли TikTok-парк, в планах — расчетно-справочный центр. Как пробуют «оживить» торговый центр «Столица»
  10. Рост ВВП, долгов и заветные «по пятьсот». Кратко о том, как развивалась экономика в последние 10 лет
  11. «Шахтер» добыл волевую победу над «Неманом» и установил новый рекорд чемпионата. БАТЭ сражается с «Рухом»
  12. В программе белорусских каналов на следующую неделю нет «Евровидения». Попробовали разобраться, что это значит
  13. Лукашенко говорил, что «несогласных» студентов нужно отчислить, а парней отправить в армию. Где эти ребята сейчас?
  14. Какая боль в шее особенно опасна и что при этом делать нельзя
  15. Фура и микроавтобус столкнулись под Смоленском — пострадали 13 белорусов, один в крайне тяжелом состоянии
  16. «Одна из нас умерла от отека мозга». История девушки, которая с друзьями отравилась мухоморами
  17. Плюс 1363 пациента за сутки. Минздрав опубликовал свежие цифры по коронавирусу
  18. «Расходы превышают доходы, нужно еще 10−15 млн». Олексин может выкупить торговый центр «Валерьяново»
  19. Мангал под навесом уже не в тренде. Вот как круто белорусы обустраивают свои террасы и беседки
  20. Что сейчас происходит в Индии, которая шокирует мир смертностью от COVID-19? Рассказывают белоруски
  21. Матч между хоккейными сборными Беларуси и Казахстана отменен
  22. ГПК: сбор за выезд за границу на машине надо будет оплачивать с 1 июня
  23. Надежды нет? Прикинули, ждать ли белорусам тепла этим летом
  24. Проект указа: садовые товарищества могут стать населенными пунктами. Но не сразу
  25. В Гомеле из-за вылетевшего на тротуар авто погибла девочка. Поговорили с экспертами и ГАИ, как защитить пешеходов в таких ДТП
  26. «Все средства будут использованы». Сколько денег белорусы уже собрали на восстановление костела в Будславе
  27. «С такой болезнью живут до 30 лет». История Кати и ее сына Вани с миопатией Дюшенна
  28. Медики больше не будут прививать от ковида всех желающих в ТЦ «Экспобел»
  29. Депрессия и 20 лишних кг почти похоронили ее карьеру. Фигуристка, которая была одной из лучших в мире
  30. «Молодежи здесь заняться нечем». История о вынужденном переселении в деревню — по распределению


Кі­нуць ву­чо­бу на ме­сяц і па­ехаць у Со­чы? Без праб­лем! Сту­дэн­ты брэсц­ка­га "па­лі­тэ­ха" выкарыс­та­лі свой шанц і ад­пра­ві­лі­ся да­па­ма­гаць на зі­мо­выя Алім­пій­скія гуль­ні. Да апош­ня­га дня бы­ло не­вя­до­ма, ад­пус­цяць мо­ладзь на пад­пра­цоў­ку ці не. Да­ла­ся ў зна­кі па­пя­ро­вая цяганіна - я­пра­віль­на скла­дзе­ны да­га­вор па­між ВНУ і кам­па­ні­яй, якая за­пра­шае. Ад­нак ка­лі я пачу­ла па тэле­фо­не ра­дас­ны вок­ліч ад­ной з ва­лан­цё­рак, Але­ны Жу­ка­вай (па прось­бе дзяўчыны імя і проз­ві­шча зме­не­ны, пры­чы­ны ста­нуць зра­зу­ме­лы­мі ні­жэй): "Ура, мы ўсё ж та­кі едзем, сён­ня а сё­май ве­ча­ра — цяг­нік", су­мнен­ні кан­чат­ко­ва рас­се­я­лі­ся. Едуць!

Фото: Станислав Коршунов, TUT.BY

Дык пра­ца ці ва­лан­цёр­ства?

Да­рож­ны чай­нік, но­жык, на­бор су­хпай­ка, кні­гі, кам­плект асен­ня­га адзен­ня, срод­кі гі­гі­е­ны — так Але­на, бу­ду­чы ар­хі­тэк­тар, збі­ра­ла­ся ў да­ро­гу. Гро­шай шмат не бра­ла - па­пя­рэдж­ва­лі, што ў Со­чы шмат крадуць. Зі­мо­ва­га адзен­ня ў ва­ліз­цы ня­шмат: там, на ўзбя­рэж­жы Чор­на­га мо­ра, цёп­ла. Га­лоў­нае - не замерз­нуць у да­ро­зе. Але­на зу­сім не хва­ля­ва­ла­ся, бо еха­ла ў Со­чы ра­зам з кам­па­ні­яй сва­іх сяб­роў - д­на­курс­ні­каў з Брэсц­ка­га дзяр­жаў­на­га тэх­ніч­на­га ўні­вер­сі­тэ­та.

Дзяў­чы­на ма­ры­ла тра­піць на зі­мо­вую Алім­пі­я­ду і ёй вы­паў та­кі шанц: у ліс­та­па­дзе мі­ну­ла­га го­да мас­коў­ская кам­па­нія аб­вяс­ці­ла на­бор ва­лан­цё­раў-афі­цы­ян­таў для пра­цы на Гуль­нях. Сту­дэн­таў на­бі­ра­лі вы­ключ­на з БрДТУ і Па­лес­ка­га дзяр­жаў­на­га ўні­вер­сі­тэ­та, бо толь­кі з гэ­ты­мі ВНУ ў кам­па­ніі на­ла­джа­ны кан­так­ты. Але­на, як і мно­гія яе ад­на­курс­ні­кі, па­да­ла за­яў­ку і тра­пі­ла ў лік абра­ных.

"Ка­лі з'я­ві­ла­ся аб'­ява пра на­бор ва­лан­цё­раў у Со­чы, па­чаў­ся жу­дас­ны ажы­я­таж — ра­зам са мной пада­лі за­яў­кі яшчэ пры­бліз­на 150 ча­ла­век. У мя­не аса­біс­та быў ін­та­рэс тра­піць ме­на­ві­та на Алімпіяду, на­ве­даць спа­бор­ніц­твы, пад­тры­маць на­шу "зор­ку" бія­тло­на Да­р"ю До­мра­ча­ву. Та­му вагац­ца не было пры­чы­ны, - рас­па­вя­ла Але­на. - Вя­до­ма, гэ­та не ва­лан­цёр­ства, а пра­ца. Ад­нак колькі я за­раб­лю - не ве­даю. Вось і лі­чу ся­бе ва­лан­цё­рам, бо еду не дзе­ля гро­шай, а з ці­ка­вас­ці".

З дэ­ка­на­там праб­лем не бу­дзе — кі­раў­ніц­тва ўні­вер­сі­тэ­та да­ло "да­бро" на пра­цу сва­іх сту­дэн­таў. Аднак на­ву­чан­не ні­хто не ад­мя­няў: пра­пу­шча­ныя за­ня­ткі ўсё роў­на да­го­няць "пра­гуль­шчы­каў" — праўда, праз ме­сяц.

"Ме­сяц ва­лан­цёр­ства нам за­лі­чаць за прак­ты­ку, - га­во­рыць Але­на. - Але па вяр­тан­ні бу­дзем вывучаць ма­тэ­ры­ял, які пра­пус­ці­лі. Ні­чо­га, спра­вім­ся".

Да­рэ­чы, кі­раў­ніц­тва ўні­вер­сі­тэ­та ад­бі­ра­ла са­мых леп­шых сту­дэн­таў — у кан­чат­ко­вы спіс тра­пі­лі ад­ны бюд­жэт­ні­кі. Са 150 ча­ла­век ад­се­я­ла­ся аж­но сот­ня. "Са­мым скла­да­ным эта­пам пад­рых­тоў­кі ста­ла афарм­лен­не ўра­чэб­ных да­ве­дак — да­вя­ло­ся прай­сці шмат спе­цы­я­ліс­таў, доў­га ча­каць вы­ні­каў аналізаў. Та­му, ка­лі доў­га­ча­ка­ная да­вед­ка апы­ну­ла­ся ў ма­іх ру­ках, уз­дых­ну­ла з па­лёг­кай", — ка­жа Але­на.


Пра­цоў­ныя буд­ні: "стрыт-фуд" і "скай-бок­сы"

Ці­ка­ва, на­коль­кі ж пад­рых­та­ва­ная да сва­ёй "служ­бы" Але­на? Дзяў­чы­на ка­жа, што, як і мно­гія равеснікі, ра­ней пад­пра­цоў­ва­ла пра­моў­та­рам. Гэ­тая пра­ца па­тра­буе пра­мо­га ўза­е­ма­дзе­ян­ня з людзьмі, ветлівас­ці, доб­ра­зыч­лі­вас­ці і стрэ­саў­стой­лі­вас­ці. Па­тра­ба­ван­ні спра­вяд­лі­выя і для пра­цы афі­цы­янт­кай. Дарэ­чы, для ада­бра­ных ва­лан­цё­раў пра­во­дзі­лі­ся азна­ям­ляль­ныя лек­цыі.

"Зра­зу­ме­ла, пра­ві­лы па­во­дзі­наў з клі­ен­та­мі і сер­ві­роў­ка ста­лоў - гэ­та асно­вы на­шай пра­цы. Але ведан­не каш­тоў­нас­цяў алім­пій­ска­га ру­ху так­са­ма ні­хто не ад­мя­няў, - упэў­не­на ка­жа Але­на. - Кож­ны з нас усве­дам­ляе, на якое ме­ра­пры­ем­ства ён едзе, та­му ве­даць ха­ця б агуль­нае пра зі­мо­вую Алімпія­ду мы па­він­ны".

А што з гра­фі­кам? Тут не ўсё так пры­ваб­на і со­лад­ка, як ха­це­ла­ся б. Пра­цоў­ны дзень доў­жыц­ца 10 гадзін, пяць пра­цоў­ных дзён за­пар, а пас­ля ўзна­га­ро­да - адзін вы­хад­ны. Апла­та жыл­ля, пра­ез­ду, харчаван­ня - кло­пат фір­мы.

"Ве­даю, што мы бу­дзем жыць у пры­ват­ным сек­та­ры, у га­тэ­лі - уся­го паў­га­дзі­ны да­бі­рац­ца да месца пра­цы. А з су­вяз­зю кры­ху на­клад­на атры­ма­ец­ца - там "ло­віць" толь­кі "Ме­га­фон". Гэ­та датычыцца як тэ­ле­фон­най су­вя­зі, так і ін­тэр­нэ­ту. Як тры­маць кан­такт з ра­дзі­май - па­куль не прыдумала", - су­ма­ва­ла пе­рад ад"­ез­дам дзяў­чы­на.

Што яшчэ? Дак­лад­на вя­до­ма тэ­ры­то­рыя, на якой бу­дуць пра­ца­ваць брэсц­кія сту­дэн­ты - гэ­та Алімпійскі парк, кёр­лінг і фі­гур­нае ка­тан­не.

"Па­куль нас кан­крэт­на не за­ма­цоў­ва­лі за ней­кай "кроп­кай", але мы ўжо ве­да­ем фар­мат сва­ёй пра­цы. Аб­слу­гоў­ван­не на ву­лі­цы ў спе­цы­яль­ных ка­бін­ках - на­зы­ва­ец­ца "стрыт-фуд", - пе­ра­ліч­ва­ла Але­на, - для VІP-пер­сон бу­дуць зроб­ле­ны ад­мыс­ло­выя "скай-бок­сы" - гэ­та кар­па­ра­тыў­ныя ло­жы, "важ­ныя" аб'ек­ты. І яшчэ ў нас ёсць цу­доў­ная маг­чы­масць аб­слу­гоў­ваць за­слу­жа­ных алім­пій­цаў - іх на­зы­ва­юць "алім­пій­скай сям'ёй".


У кож­най зо­не — свае за­ба­ро­ны

А ця­пер кры­шач­ку пра за­ба­ро­ны - з гэ­тым ні­хто жар­та­ваць не збі­ра­ец­ца. У Ален­чы­ным на­тат­ні­ку галоў­ныя з іх за­пі­са­ны на ўся­ля­кі вы­па­дак - каб не за­быц­ца.

"У нас іс­нуе па­дзел па пра­цоў­ных зо­нах - чыр­во­ная, сі­няя, жоў­тая і зя­лё­ная. Кож­ная з іх мае сваю "сту­пень ры­зы­кі", - тлу­ма­чы­ла дзяў­чы­на. - Мы пра­цу­ем у зо­нах з най­мен­шым уз­роў­нем ры­зы­кі - сі­няй і жоў­тай. Гэ­та азна­чае, што аб­слу­гоў­ваць мо­жам толь­кі ста­лы і склад­скія па­мяш­кан­ні. Ка­лі клі­ент упус­ціць та­лер­ку на пад­ло­гу, мы не ма­ем пра­ва на­ват да­кра­нац­ца да гэ­тай та­лер­кі. Што ро­бім у та­кім вы­пад­ку? Клі­чам ва­лан­цё­ра з жоў­тай зо­ны - яны ад­каз­ва­юць за пад­ло­гу - і да­лей ро­бім сваю спра­ву. А ў вы­пад­ку, ка­лі клі­ент раз­ліў гар­ба­ту на ста­ле, пры­бі­ра­ем­ся ўжо мы, бо гэ­та сі­няя зо­на. Спра­чац­ца з клі­ен­та­мі нам так­са­ма за­ба­ро­не­на, на­ват ка­лі яны не ма­юць ра­цыі. Па пры­ез­дзе нам абя­ца­лі даць ін­струк­цыю "12 пунк­таў па мыц­ці рук" - што там на­пі­са­на, цяж­ка ўя­віць. Але гу­чыць ду­жа не­да­рэ­чна".

Якія яшчэ за­ба­бо­ны да­вя­дзец­ца пе­ра­жыць афі­цы­ян­там?

"Браць аў­то­гра­фы ў спарс­тме­наў мы не мо­жам, — уз­ды­хае Але­на. — Шмат пунк­ці­каў "нель­га" прапі­са­на па знеш­нім вы­гля­дзе - ні­я­кіх на­клад­ных па­зног­цяў, га­дзін­ні­каў, бран­за­ле­таў, а ва­ла­сы абавяз­ко­ва трэ­ба "пры­бі­раць". Дзя­жур­ная фор­ма - бе­лы верх, чор­ны ніз - бу­дзе вы­да­вац­ца нам на мес­цы. Адзі­нае, што абу­так да­вя­дзец­ца браць свой, але тут так­са­ма ёсць па­тра­ба­ван­не - чор­ныя звы­чай­ныя чаравікі".

…Ну, вось і ўсё! Рэ­чы са­бра­ныя, да­ку­мен­ты пад­рых­та­ва­ныя, праз га­дзі­ну - цяг­нік. Але­на тэ­ле­фа­нуе сяб­роў­цы - яны па­він­ны су­стрэц­ца ра­зам на вак­за­ле. Ну, у доб­рую да­ро­гу! На­коль­кі ці­ка­вым бы­ло валан­цёр­ства брас­таў­чан­кі Але­ны Жу­ка­вай, мы да­ве­да­ем­ся па вяр­тан­ні дзяў­чы­ны з Со­чы. Але­на паабя­ца­ла за­на­тоў­ваць свае дум­кі і ці­ка­він­кі на пра­ця­гу ўсёй Алім­пі­я­ды.
 

Тым ча­сам у нас

Кры­ху менш за тры ме­ся­цы за­ста­ло­ся да яшчэ ад­на­го вя­лі­ка­га ме­ра­пры­ем­ства, дзе так­са­ма спатрэбяц­ца ва­лан­цё­ры, - чэм­пі­я­на­ту све­ту па ха­кеі, які пры­мае бе­ла­рус­кая ста­лі­ца. Іх кан­чат­ко­вы адбор прай­шоў яшчэ ў ліс­та­па­дзе мі­ну­ла­га го­да. Як рас­ка­заў Мак­сім Каш­кал­да, ме­не­джар па валанцёрскай пра­гра­ме ар­га­ні­за­цый­на­га ка­мі­тэ­та па пра­вя­дзен­ні чэм­пі­я­на­ту све­ту па ха­кеі з шай­бай 2014 го­да, з 3800 ва­лан­цёр­скіх за­явак бы­ло ада­бра­на 1050.

"Да­во­лі мно­га за­явак прый­шло з Лат­віі, Фін­лян­дыі, Укра­і­ны і, вя­до­ма ж, Ра­сіі. Уся­го - з 16 кра­ін, - ка­жа Мак­сім Каш­кал­да. - Але ў вы­ні­ку боль­шая част­ка ва­лан­цё­раў - ка­ля 95% - гэ­та бе­ла­ру­сы. На дру­гім мес­цы - ра­сій­скія ва­лан­цё­ры". Не­мін­ча­нам аба­вяз­ко­ва пра­да­ста­вяць жыт­ло, для ўсіх хар­ча­ван­не будзе бяс­плат­ным. Ва­лан­цё­ры бу­дуць за­дзей­ні­ча­ны ў та­кіх сфе­рах, як ла­гіс­ты­ка, акрэ­ды­та­цыя СМІ, за­бес­пя­чэн­не пра­хо­ду, га­тэль­ная спра­ва. 
-10%
-10%
-20%
-30%
-12%
-40%
-70%
-20%
-30%
-30%
-15%