Подпишитесь на нашу ежедневную рассылку с новыми материалами

Общество


Згодна зь беларускім заканадаўствам, у склад ЦВК уваходзяць 12 чальцоў: 6 чалавек прызначае прэзыдэнт краіны, астатнія шэсьць - абіраюцца Нацыянальным сходам.

Паколькі скончыўся тэрмін паўнамоцтваў Цэнтравыбаркаму, Аляксандар Лукашэнка, нягледзячы на празьмерную занятасьць у апошнія дні году й перадсьвяточныя клопаты, вынайшаў часу для прызначэньня новых чальцоў гэтай Камісіі па сваёй квоце.

Гэтакім чынам, чальцамі Цэнтральнай камісіі Рэспублікі Беларусь па выбарах і правядзеньні рэспубліканскіх рэфэрэндумаў прызначаны (у альфабэтным парадку) Ігар Андрэеў, Надзея Кісялёва, Мікалай Лазавік, Валер Міцкевіч, Уладзімер Цацоха і, натуральна, Лідзія Ярмошына.

Бясспрэчна, старшынёй Цэнтравыбаркаму зноў прызначана асабіста й асабліва адданая першай асобе краіны Лідзія Ярмошына.

А цяпер невялічкі экскурс у гісторыю. Лідзія Ярмошына зьявілася на палітычным небасхіле Беларусі зусім нечакана. Выпускніца эканамічна-прававага факультэту Калінінградзкага ўнівэрсытэту, спадарыня Ярмошына працавала спачатку юрысконсультам, а потым загадчыцай юрыдычнага аддзелу Бабруйскага гарвыканкаму.

Яшчэ ў 1992 годзе, калі ў Беларусі не было нават інстытуту прэзыдэнцтва, сьціплы юрыст з правінцыі Лідзія Ярмошына была абраная шараговым чальцом Цэнтральнай камісіі Рэспублікі Беларусь па выбарах і правядзеньні рэспубліканскіх рэфэрэндумаў. У сьнежні 1996-га, пасьля незаконнага адхіленьня з пасады тагачаснага старшыні ЦВК Віктара Ганчара, Указам прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь №518 Лідзія Ярмошына прызначаецца кіраўніком Цэнтравыбаркаму.

Яна ўпэўнена спрабавала пераканаць грамадзкасьць у законнасьці лістападаўскага рэфэрэндуму 1996-га й юрыдычным замацаваньні зьменаў у Канстытуцыю з вынікаў плебісцыту, які меў дарадчы характар. І, трэба адзначыць, небезвынікова.

Наступнай вялікай заслугай спадарыні Ярмошынай былі леташнія выбары ў парлямэнт. У дэпутаты трапілі менавіта тыя адданыя ўладзе людзі, якія й складаюць цяпер цалкам прадказальны, паслухмяны, лёгка кіраваны парлямэнт, які ў народзе называюць "кішэнным".

Ну а сапраўдным трыюмфам Ярмошынай сталі сёлетнія прэзыдэнцкія выбары. Яна бліскуча ўвасобіла ў жыцьцё крылатую фразу Іосіфа Вісарыёнавіча Сталіна: "выйграе ня той, хто сапраўды перамагае, а той, хто лічыць галасы".

Выслужыць прыязнасьць і сымпатыю Лідзіі Міхайлаўны імкнуліся многія камбінатары. Больш за 20 кандыдатаў на прэзыдэнта разумелі, што шлях да запаветнага крэсла пралягаў праз сэрца менавіта гэтай жанчыны.

Аднак Лідзія Ярмошына павяла сябе як сапраўдная жалезная лэдзі - і засталася вернай першаму мужчыну краіны. Ведама ж, у тым, што Лукашэнка атрымаў на выбарах паводле афіцыйнай статыстыкі амаль 75 адсоткаў галасоў, вялікую ролю адыграў і яе добра пастаўлены голас. Дарэчы, спадарыня Ярмошына ніколі не хавала сваіх асабістых сымпатыяў, і з блакітнага экрану Беларускай тэлевізіі, не саромеючыся й нават парушаючы ня толькі службовы этыкет, але й закон, прызнавалася ў вернасьці толькі аднаму кандыдату на прэзыдэнта.

І гэты чалавек ёй аддзячыў. Лідзія Ярмошына зноў на чале ЦВК. Дарэчы, час цяпер даволі спакойны - найбліжэйшыя выбары ў мясцовыя Саветы толькі ў 2003 годзе, рэфэрэндумаў пакуль таксама не прадбачыцца...

Хаця хто ведае...

Дарэчы, іншых шэсьць чальцоў ЦВК павінен прызначыць Нацыянальны сход. Палата прадстаўнікоў, як вядома, на чарговую сэсію зьбярэцца толькі ў красавіку. Так што сьвятыя месцы пакуль будуць пуставаць.

Іна Студзінская

Радыё Рацыя