Подпишитесь на нашу ежедневную рассылку с новыми материалами

Общество


Камэнтуючы гэтую падзею, дырэктар Міжнароднага Інстытуту Палітычных Дасьледваньняў Вячаслаў Пазьняк адзначыў, што "альтэрнатывы для Беларусі тады проста не існавала. Яна ня мела тэхнічных магчымасьцяў падтрымаць ядзерную зброю нават ў бясьпечным стане".

У выніку свайго кроку Беларусь атрымала палітычнае прызнаньне з боку міжнароднай супольнасьці, магчымасьць паўнавартаснага міжнароднага супрацоўніцтва". Аднак, паводле Вячаслава Пазьняка, Беларусь не атрымала дастатковай матэрыяльнай кампэнсацыі з боку ЗША на падставе гэтак званай праграмы Нана-Лугара, ні з боку Расеі за разшчапляльныя матэрыялы.

Трэба нагадаць, што рашэньне Кангрэсу ЗША было зьвязанае з пагаршэньнем сытуацыі ў галіне дэмакратыі з выкананьня правоў чалавека ў Беларусі.

Мы зьвярнуліся па камэнтар да былога міністра замежных справаў Беларусі Андрэя Саньнікава.

(Бандарук: ) "Спадар Саньнікаў, як Вы лічыце, наколькі была важная гэтая падзея – вывад апошняга боезараду з тэрыторыі Беларусі?"

(Саньнікаў: ) "Гэта важна. Мы ведаем, што Лукашэнка падтрымліваў вывад апошняга зараду ня толькі пад ціскам Масквы ён гэта зрабіў, бо гэта павінна было адбыцца недзе ў 1995 годзе. Тое, што Беларусь не атрымала, гэта так. Таму што менавіта Лукашэнка прыпыніў зьнішчэньне стартавых пляцовак для ракет СС25 ці РС12. Паколькі Беларусь зрабіла першыя крокі ў гэтым кірунку, а гэта значыць, ня толькі падпісала Лісабонскі пратакол аб пераемнасьці гэтых абавязацельстваў СССР і першай стала ўдзельнікам Дамовы аб нераспаўсюджваньні ядзернай зброі – я ведаю, бо размаўляў тады з асобамі, якія займаліся і ў Міністэрстве абароны і ў Дзярждэпартамэнце, што для Беларусі па праграме Нана-Лугара зрабілі больш прапарцыйна, відавочна, чым для Казахстану і Ўкраіны. Уключылі ў гэтую дапамогу нават экалягічную рэабілітацыю месцаў дысклякацыі ядзернай зброі.

Беларусь магла атрымаць значна больш, чым атрымала. А не атрымала, бо Лукашэнка адмовіўся зьнішчыць. Гэта нават не мае дачыненьне да сытуацыі ў Беларусі наўпроставага, але ўскосна – зразумела, якія тут улады".

(Бандарук: ) "Спадар Саньнікаў, а што Вы думаеце наконт такіх выказваньняў беларускага кіраўніцтва, што вывад ядзернай зброі быў наагул памылкай?"

(Саньнікаў: ) "Як можна камэнтаць глупства? Мы маглі б атрымаць добрую падтрымку. І так гэтыя крокі, што рабіліся ў 92-м, 93-м і далей, - яны павялічылі вагу Беларусі ў сьвеце. І міжнародныя кантакты на гэтым падмурку маглі б разьвівацца выдатна. Калі б зброя засталася, Лукашэнка быў бы эўрапейскім Саддамам".

Кастусь Бандарук, Прага