Поддержать TUT.BY
143 дня за решеткой. Катерина Борисевич
Коронавирус: свежие цифры
  1. «Джинн злобно загоняется в бутылку». Большое интервью с многолетним журналистом президентского пула
  2. Автозадачка на выходные. Простая ситуация на перекрестке, но мало кто справится
  3. «Чем ниже спускаешься, тем больше горя». Жители домов над «Октябрьской» — о теракте в метро и фото, сделанных сразу после взрыва
  4. Пассажиры автобуса, которых не пустили в Украину из-за поддельных ПЦР-тестов, рассказали подробности
  5. С осторожным оптимизмом. Как безвизовый Гродно, потерявший туристов и деньги, ждет новый сезон
  6. Я живу в 25 км от центра Европы. Как семья на хуторе в глуши среди леса делает сыры по рецептам ВКЛ
  7. «Затеял игру в президентство». В суде над Бабарико допросили свидетеля в наручниках и озвучили жалобы
  8. Какие курсы доллара и евро установили обменники на выходные
  9. МВД прокомментировало жалобы на условия в ИВС на Окрестина и в Жодино и показало видео из изолятора
  10. В Мингорисполком подана заявка на проведение «Чернобыльского шляха»
  11. В Беларуси не хватает более 2 тысяч врачей и столько же — медсестер. В Минтруда рассказали про дефицит специалистов
  12. За сутки в Беларуси зарегистрировано 1175 новых случаев COVID-19
  13. Полчаса процедуры, два дня страданий. Как я сделала прививку от коронавируса
  14. «У Лукашенко нет опоры в госаппарате». Латушко рассказал про новые санкции и транзит власти
  15. БАТЭ в скандальном матче сумел уйти от поражения, отыграв у «Минска» два гола
  16. Как не пропустить рак легкого? Главное о здоровье за неделю
  17. Закроем наши посольства там, где они не приносят отдачи? С кем мы успешно торгуем, а с кем — просто дружим
  18. 15 жертв, более 400 пострадавших. 10 лет назад произошел теракт в минском метро
  19. Врач объясняет, откуда берется шум в ушах и как от него избавиться
  20. СМИ опубликовали разговоры подозреваемого по делу MH17 в день трагедии
  21. «Радость — лучшее лекарство». Витебский бизнесмен начал рисовать 3 года назад, когда заболел раком
  22. Крупных промышленных должников собрались оздоравливать через спецагентство
  23. «Этот магазин для всех». В Минске открывается гастромаркет FishFood, где закупаются рестораны
  24. Топ-10 самых популярных подержанных авто в стране. Какие на них цены?
  25. Глава Минска задумался об отказе от участков под паркинги у МКАД. И вот почему он прав
  26. Роман одного из самых известных белорусских писателей отправили на экспертизу
  27. Прокурор: Протесты в Беларуси начались и из-за блогеров из Бреста. Обвиняемых лишили слова в суде
  28. История одного фото. Как машинист метро и его коллеги помогали пассажирам после взрыва 11 апреля 2011 года
  29. В Беларуси хотят разрешить создавать партии только постоянно проживающим в стране гражданам
  30. Оценивает по походке. История бывшего балетмейстера, который в 74 года работает фитнес-тренером


Ганна Балаховіч,

фотоЕўрарадыё адшукала ўрачоў, якія ў сваёй прафесійнай практыцы карыстаюцца роднай мовай.

Сталічны анастазіёлаг-рэаніматолаг Андрэй Вітушка, які нават дакументы ў лякарні запаўняе па-беларуску, лічыць, што мова не можа ўскладніць прафесійную працу. Галоўнае, каб жаданне размаўляць на ёй было натуральным.

Андрэй Вітушка:Я не ўспрымаю сваю беларускамоўнасць як грамадзянскую пазіцыю ці нейкі ўчынак. Я так жыву. Я размаўляю так са сваёй жонкай, са сваім сынам, з сябрамі, з людзьмі на вуліцы. І гэта не павінна быць прадметам дыскусіі ў дзяржаве, дзе беларуская мова – адна з дзяржаўных”.

Зразумела, на працы спачатку не абышлося без складанасцяў. Калегі скардзіліся, што не разумеюць Андрэя Вітушку або ўспрымалі яго са здзіўленнем. Аднак зараз адказваць па-беларуску яму пачынаюць нават пацыенты.

Андрэй Вітушка:Не буду хаваць, некалькі разоў мне калегі казалі, што ім цяжка чытаць тое, што я пішу. Але потым усе адаптаваліся і ніхто не робіць заўвагаў. Справа ў тым, што я працую з нованароджанымі дзеткамі. А іх бацькі рэагуюць звычайна, апошнім часам нават прыхільна – яны пачынаюць мне адказваць па-беларуску”.

Аднойчы Андрэй Вітушка пераводзіў дзіця пасля перфарацыі кішачніка з рэанімацыі ў хірургічны стацыянар. І за адпаведныя дакументы на яго, запоўненыя па-беларуску, Андрэя Вітушку нават сталі называць “вольным паветрам”.

Андрэй Вітушка: Я лячыў і пераводзіў аднаго такога пацыента і ў пераводных дакументах напісаў як заўсёды ў такіх выпадках: чэраўнае паражэнне, вызначаецца вольнае паветра. Перавёў і ў наступны раз, калі я прыехаў у гэты стацыянар, мяне радасна сустракалі і цытавалі маю гэтую фразу. І ў мяне была такая мянушка “вольнае паветра”.

А вось дзіцячы інфекцыяніст Мікола Галавароцька ўпэўнены, што ў Беларусі пытанне мовы ўспрымаюць занадта сур’ёзна і забываюць пра яе галоўную функцыю – сродку зносінаў. Каб добра зразумець пацыента – трэба размаўляць з ім на адной мове. Таму Мікола Галавароцька на працы гаворыць у асноўным па-руску.

Мікола Галавароцька:Я беларускамоўны ў сям’і, а на працы ў асноўным рускамоўны. Вы зайдзіце ў лякарню і паглядзіце як лекар размаўляе з бабулькай з вёскі, як ён размаўляе з працаўніком з завода і як з настаўніцай геаграфіі. Гэта 3 розныя мовы. Мы жывем у мульцікультурным стане і размаўляем на мове пацыента”.

Па словах Міколы Галавароцькі, беларускамоўныя пацыенты прыходзяць да яго прыкладна раз на месяц. А некаторыя і ўвогуле не паказваюць сваёй беларускамоўнасці, думаючы што лекар размаўляе толькі па-руску.
-10%
-30%
-10%
-10%