1. Проект Суперлиги обернулся полным провалом. Турнир отменили, а клубы испортили себе репутацию
  2. Дерматолог — о симптомах и опасности крапивницы
  3. Провизор дает шесть простых советов, которые помогут вам сэкономить на лекарствах
  4. «Остеопороз может привести к инвалидности». Поговорили с врачом о еще одной эпидемии 21-го века
  5. СМИ выяснили, кто может быть четвертым фигурантом по «делу о госперевороте»
  6. До двух лет «химии»: в Беларуси для бесправников хотят ввести уголовную ответственность
  7. «Однушки» — от 170 долларов. Что сейчас происходит на рынке аренды квартир в Минске и что дальше
  8. «Череп маленький — мозг не помещается». История мамы парня, который родился с микроцефалией
  9. «Все границы перешли!» Путин о «попытке госпереворота и убийства Лукашенко» в Беларуси
  10. Посмотрели, что происходит сегодня в Чижовке, где вчера случилось коммунальное ЧП
  11. Мингорисполком назвал две версии аварии на водопроводе в Чижовке
  12. Минчанка рассказала, как за неделю вырастила на балконе грибы и получилось ли на этом сэкономить
  13. Точки над i. От назначенной на четверг встречи Лукашенко и Путина ждут судьбоносных решений
  14. МИД недоумевает по поводу заявления Литвы о возможной аккредитации посла США в Беларуси
  15. Покупатель с 50 тысячами долларов — король на рынке квартир в Минске. А королю не нужно спешить
  16. Пособие на погребение снова сократилось. В ФСЗН рассказали, сколько оно сейчас составляет
  17. Поцелуй молодой пары попал на фото TUT.BY. Что с ней стало спустя три года?
  18. В Оршанском РУВД в кабинете нашли тело сотрудника милиции. СК проводит проверку
  19. Вводят новшества по валютному рынку. Что они означают для белорусов
  20. В Беларуси запретили продажу популярного печенья, которое было во многих магазинах. Что с ним не так
  21. «Трупный яд попал к соседям через доски в полу». История Леонида, который убирает дома после смерти
  22. Белорусы жалуются на задержку пенсий и пособий. В Минтруда пояснили, в чем дело
  23. Как самому недорого создать эффектный сад без помощи ландшафтного дизайнера. Вот простые советы
  24. В Минздраве рассказали о количестве привившихся от коронавируса и поствакцинальных реакциях
  25. Из-за прорыва одной трубы сотни тысяч минчан остались без воды. Это нормально? Разбираемся
  26. Украина вводит спецпошлину на белорусские автобусы и грузовики
  27. Самая красивая пара современной «фигурки»: выиграли ЧМ и счастливы вместе вне льда
  28. Внимание: синоптики предупредили о резком ухудшении погоды
  29. Акции в поддержку Навального в России: задержаны более 1600 человек
  30. Гинеколог — о заболевании, которое может не иметь симптомов и при этом мешать женщине родить


Ганна Багіно /

Роўна 10 гадоў таму Аляксей Жыгалковіч стаў пераможцам дзіцячага «Еўрабачання» ў Ротэрдаме. Тады яму было ўсяго 11, і пра папулярнасць хлапчук зусім не марыў. Сёння ён выпускнік факультэта экранных мастацтваў Беларускай дзяржаўнай акадэміі мастацтваў, здымае дакументальнае кіно і музычныя кліпы. Пра тое, чаму больш не хоча выступаць на сцэне, пра сваіх любімых выканаўцаў і планы на будучыню Аляксей распавёў «Чырвонцы. Чырвонай змене».

Алексей Жигалкович. Фото: zviazda.by
Алексей Жигалкович. Фото: zviazda.by

— Ці пазнаюць цябе цяпер, калі проста ідзеш па вуліцы?

— Калі называю сваё прозвішча. Толькі пасля гэтага мне могуць сказаць: «Слухай, ты ж падобны да таго хлопчыка, што выйграў дзіцячае „Еўрабачанне“. Гэта ты?» Людзі не чакаюць натрапіць на мяне ў кавярні або краме. Бывае, што ўжо калі адпрацую з кімсьці, потым гэты чалавек кажа: «Мне здымаў кліп пераможца «Еўрабачання».

— Ці дапамагала табе ў нечым тая перамога, калі ты ўжо вучыўся ў акадэміі?

— Калі толькі паступаў, дакладна ведаў, што досведу ў мяне крыху больш, чым у астатніх. Стаўленне ў прынцыпе было не лепшае і не горшае, проста іншае. Магчыма, часам перамога ў «Еўрабачанні» мне і дапамагала. Але бывала і наадварот: калі думаў, што магу нічога не рабіць, — а я і праўда нейкія рэчы не браў да галавы.

— Калі вярнуцца на 10 гадоў назад: ці чакаў, што выйграеш конкурс?

— Калі шчыра, не. У 2005 годзе была перамога Ксюшы Сітнік. У 2006-м выступаў Андрэй Кунец і заняў другое месца. Мы ішлі не па перамогу. Была песня, былі добрыя людзі, з якімі працавалі тады, — вырашылі паўдзельнічаць.

Внимание! У вас отключен JavaScript, ваш браузер не поддерживает HTML5, или установлена старая версия проигрывателя Adobe Flash Player.

— Кім марыў стаць у дзяцінстве?

— Мне заўсёды падабалася спяваць. Калі, мне было 5−6 гадоў, я глядзеў адну з дзіцячых творчых перадач і заявіў бацькам, што хачу туды трапіць. Так мяне аддалі ў дзіцячую студыю. Потым была музычная школа. Я насамрэч тады думаў звязаць сваё жыццё з музыкай.

— Як цябе праводзілі на «Еўрабачанне» твае сябры і аднакласнікі?

— Я практычна не быў у школе напярэдадні конкурсу, амаль не гуляў на вуліцы з сябрамі. З верасня па снежань ішла актыўная падрыхтоўка. Таму памятаю толькі, як усе сябры, аднакласнікі, родныя і не толькі сустракалі ў аэрапорце, калі я ўжо прыляцеў з перамогай.

— Песню ты напісаў сабе сам?

— Так, гэта адна з умоў конкурсу. У песні «З сябрамі» вельмі простыя, наіўныя словы. Канешне, дзецям дапамагаюць дарослыя. Аранжыроўку, напрыклад, зрабіў кампазітар Яўген Алейнік. Пасля гэтага песні больш не ствараў. А цяпер пішу сцэнарыі для кліпаў і кіно.

Алексей Жигалкович перед выступлением на «Еўрабачанні»

— Як зразумеў, што музыка не тваё і ты хочаш здымаць відэа?

— Прайшоў час пасля перамогі ў конкурсе, і я ўсвядоміў, што трэба развівацца. Захапіўся здымкамі і мантажом. Да музыкі проста ўжо не адчуваў цягі. У 15 гадоў пайшоў у кінашколу і там атрымаў базавыя веды. Пачаў здымаць канцэрты, канферэнцыі, потым — кароткаметражнае кіно. Але пасля таго, як паспрабаваў сябе ў музычных кліпах, зразумеў: гэта маё. Іншымі словамі, да музыкі я вярнуўся, але праз іншы ўваход.

У відэа ты сам ствараеш прадукт цалкам, а ў музыцы часцей за ўсё ты пасярэднік паміж кампазітарам і гледачом.

— Над чыімі кліпамі працуеш?

— Я супрацоўнічаў спачатку з сябрамі і добрымі знаёмымі. Здымаў кліпы для Кірыла Ермакова, Волі Сацюк, Зіны Купрыяновіч. Зараз выходжу на новы ўзровень. Працую не толькі ў Беларусі. Вось, напрыклад, зусім нядаўна здымаў кліп для расійскага гурта «Лаві». Мне падабаецца рабіць з кліпа міні-гісторыю, каб ён быў падобны на невялічкі фільм.

— Ты выпускаешся з Беларускай дзяржаўнай акадэміі мастацтваў. З чым звязаная твая дыпломная работа?

— Здымаў кароткаметражны дакументальны фільм-партрэт пра мастака. Я ведаю яго даўно, у яго вельмі цікавая гісторыя. Прыкладна да 19 гадоў ён нічым не займаўся. А потым у яго здарылася клінічная смерць, і ён пачаў маляваць. Тры дні я фактычна жыў з ім: назіраў за тым, як ён малюе, вывучаў яго асяродак.

Алексей Жигалкович. Фото: zviazda.by
Алексей Жигалкович. Фото: zviazda.by

— Кантактуеш зараз з кім-небудзь з «дзяцей «Еўрабачання»?

— Камунікую з Воляй Сацюк. З ёй мы знялі не адну работу. З Андрэем Кунцом сустракаліся на падрыхтоўчых курсах рэжысёраў экраннага мастацтва. З Ксюшай Сітнік менш кантактую, яна цяпер не ў Беларусі.

— Ці глядзіш цяпер «Еўрабачанне»? Што трэба зрабіць Беларусі, каб перамагчы на дарослым конкурсе?

— Так, гляджу. Але, калі шчыра, не ведаю рэцэпта перамогі. Я лічу, што немагчыма ведаць наперад, што спадабаецца публіцы і журы. Мне шкада тых выканаўцаў, якім сапраўды патрэбная сцэна. Яны рыхтуюцца, прабіваюцца наперад у нацыянальных адборах сваіх краін, а перамога дастаецца не ім. Не думаю, што гэта конкурс прафесіяналаў, хутчэй гэта шоу. А вось у дзіцячым «Еўрабачанні» больш цэняцца не нумар і шоу, а вакал і прафесіяналізм.

— Паехаў бы цяпер на конкурс, калі б прапанавалі?

— Шчыра кажучы, не. Я люблю ўдзельнічаць у конкурсах, дзе дакладна разумею, што трэба для перамогі. А дарослае «Еўрабачанне» для мяне ў гэтым плане загадка. Да таго ж, немагчыма проста паехаць на гэты конкурс. Гэта пэўны лад жыцця, гэтай мэтай трэба «гарэць». А я знайшоў сябе ў іншым.

-20%
-40%
-20%
-90%
-5%
-10%
-50%
0072789