Политика
Экономика и бизнес
Общество
В мире
Происшествия
Финансы
Недвижимость
Авто
Спорт
Леди
42
Ваш дом
Афиша
Новости компаний

Программы и проекты TUT.BY
  • Архив новостей
  • Архив новостей
    ПНВТСРЧТПТСБВС
    303112345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    27282930123
  • Другие новости

Кругозор


14 лютага спаўняецца 110 гадоў з дня нараджэння выдатнага беларускага вучонага-гісторыка, археографа, этнографа, краязнаўцы Мікалая Улашчыка. Сваё жыццё ён прысвяціў вывучэнню гістарычнай мінуўшчыны роднага краю і ўнёс значны ўклад у развіццё нацыянальнай гістарычнай навукі.

Фота: аддзел рэдкіх кніг і рукапісаў ЦНБ НАН Беларусі, TUT.BY
Мікалай Улашчык, 1970-я год

Улашчык займае адно з самых пачэсных месцаў сярод вядомых вучоных-гiсторыкаў, археографаў, краязнаўцаў, культуролагаў не толькі ў Беларусі, але і па-за яе межамі.

Фота: аддзел рэдкіх кніг і рукапісаў ЦНБ НАН Беларусі, TUT.BY
Бацькі вучонага Мікалай Феліцыянавіч і Соф’я Іосіфаўна

Ён нарадзiўся ў вёсцы Вiцкаўшчына Дзяржынскага раёна Мiнскай вобласцi ў сялянскай сям’i. З дзяцiнства цягнуўся да кнiгi — у гэтым была пэўная заслуга бацькi, якi многа i з задавальненнем чытаў, чым здзiўляў аднавяскоўцаў, i прывучаў да кнiгі дзяцей.

Калі яму было сем гадоў бацькі накіравалі хлопчыка ў школу ў Самахвалавічы, далей у вышэйшае пачатковае вучылішча ў Мінску.

Фота: аддзел рэдкіх кніг і рукапісаў ЦНБ НАН Беларусі, TUT.BY
Аўтабіяграфіі. 1948, 1955 гады

Мiкалай Улашчык успамiнаў: «У 1919 годзе у Мiнску (ведаю гэта пра дзве, у другой працавала Мядзёлка) школы былi зроблены беларускiмi, у адной якраз быў я. Да нас ужо пад канец 1919 года прышоў настаўнiк у кароткiм кажушку i пачаў гаварыць па-беларуску, пачаў выкладаць мову па граматыцы Тарашкевiча. Мы пачалi чытаць „Родныя з’явы“ Коласа i „Дыяменты беларускай лiтаратуры“ (здаецца так) Фарботкi. <…> Адсюль i пайшло захапленне беларускай лiтаратурай, а далей i гiсторыяй. Пэўна, у гэты час я несвядома яшчэ i стаў гiсторыкам».

Фота: аддзел рэдкіх кніг і рукапісаў ЦНБ НАН Беларусі, TUT.BY
Браты і сёстры. Сядзяць (злева направа): Канстанцін, Вольга, Мікалай. Стаяць: Ніна, Павел. 1920-я гады

Таксама ён узгадваў: «У апошнiм класе школы адзiн з вучняў спытаў мяне, куды я збiраюся iсцi пасля школы. Я здзiвiўся. Куды яшчэ можна iсцi як не на гiстарычнае аддзяленне унiверсiтэта. Усё ж iншае (уключаючы мову, лiтаратуру, фальклор, дарэчы, у той час я не ведаў, што такое фальклор) здавалася не тое што нецiкавым, але гiсторыя Беларусi не мае ў сэнсе цiкавасцi нiчога роўнага».

У 1924 годзе, па заканчэнні 2-й мінскай вячэрняй школы для дарослых, Улашчык паступiў на сацыяльна-гiстарычнае аддзяленне педагагiчнага факультэта БДУ, якое скончыў у 1929 годзе. Яго настаўнiкамi былi вядомыя вучоныя Уладзімір Пiчэта, Мітрафан Доўнар-Запольскi, Дзмітрый Даўгяла.

Фота: аддзел рэдкіх кніг і рукапісаў ЦНБ НАН Беларусі, TUT.BY
Дыплом аб заканчэнні сацыяльна-гістарычнага аддзялення педагагічнага факультэта Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. 1929 год

Падчас вучобы ва ўнiверсiтэце Улашчык быў адным з арганiзатараў краязнаўчага гуртка, а пасля — i Краязнаўчага таварыства.

Юныя краязнаўцы з настаўнiкамi ажыццяўлялi археалагiчныя экспедыцыi па гiстарычных мясцiнах Беларусi. Так, у 1926 годзе Улашчык разам са сваiм сябрам Сцяпанам Шутавым праводзiў археалагiчныя доследы на Свiслачы, у 1927 годзе ўдзельнiчаў у комплекснай экспедыцыi Краязнаўчага таварыства ўнiверсiтэта ў Тураўскi раён, у 1928−1929 гадах быў на раскопках палеалiтычнай стаянкi ў Бердыжы, даследаваў быт у беларускiх вёсках.

Паралельна з вучобай ва ўнiверсiтэце Улашчык працаваў у Дзяржаўнай бiблiятэцы імя Уладзіміра Леніна (цяпер — Нацыянальная бібліятэка Беларусі) бiблiятэкарам i сакратаром Беларускай кнiжнай палаты, прымаў удзел у заснаваннi «Летапiсу беларускага друку».

У 1929 годзе з’явiлася яго першая навуковая публiкацыя пад назвай «Беларускi друк у 1927−1928 гадах».

Фота: аддзел рэдкіх кніг і рукапісаў ЦНБ НАН Беларусі, TUT.BY
Мікалай Улашчык. «Краязнаўства. (Нататкі пра бадзянні ў 1924−1929 гадах)». Аўтограф. 1930-я гады

Пасля ўнiверсiтэта Улашчыка прызвалi на вайсковую службу ў Ленiнград. Там жа маладога гісторыка арыштавалі па абвiнавачваннi ў кiраўнiцтве маладзёжным цэнтрам не iснуючага «Саюза вызвалення Беларусi» i асудзілі на пяцігадовы тэрмін з высылкай у горад Налiнск.

Фота: аддзел рэдкіх кніг і рукапісаў ЦНБ НАН Беларусі, TUT.BY
Мікалай Улашчык, 1936 год

У 1939 годзе пасля ссылкі вярнуўся ў Ленiнград і уладкаваўся настаўнiкам у школе, марыў аб аспірантуры, нават здаў экзамены, але яго зноў арыштавалі i ў 1941 годзе выслалі ў горад Златавуст.

Фота: аддзел рэдкіх кніг і рукапісаў ЦНБ НАН Беларусі, TUT.BY
Мікалай Улашчык, 1940 год

Адтуль Улашчык вярнуўся моцна, амаль безнадзейна, хворым. Родным давялося прыкласці вялікія намаганні, каб вывесцi яго з гэтага стану.

Нягледзячы на усе складанасці, Улашчыку давялося здзейсніць сваю мару: у 1943 годзе ён паступае ў аспiрантуру пры Iнстытуце гiсторыi Акадэмii навук СССР, а ў 1947 годзе паспяхова абараняе кандыдацкую дысертацыю з прысуджэннем вучонай ступені кандыдата гiстарычных навук. Па рэкамендацыi Уладзіміра Пiчэты Улашчык пачаў працаваць выкладчыкам на гiстарычным факультэце Маскоўскага дзяржаўнага ўнiверсiтэта.

Фота: аддзел рэдкіх кніг і рукапісаў ЦНБ НАН Беларусі, TUT.BY
Даведка аб вучобе ў аспірантуры пры Iнстытуце гiсторыi АН СССР і характарыстыка Мікалая Улашчыка. 1947, 1948 гады
Фота: аддзел рэдкіх кніг і рукапісаў ЦНБ НАН Беларусі, TUT.BY
Выпіска з пратакола пасяджэння вучонага савета Інстытута гісторыі АН СССР аб прысуджэнні Мікалаю Улашчыку вучонай ступені кандыдата гістарычных навук і асабісты лісток па ўліку кадраў. 1947, 1948 гады
Фота: аддзел рэдкіх кніг і рукапісаў ЦНБ НАН Беларусі, TUT.BY
З жонкай Наталляй і сынам Аляксандрам, 1949 год

Але лёс рыхтаваў вучонаму новыя выпрабаваннi. У 1950 годзе яго зноў арыштавалі, асудзілі да васьмі гадоў пазбаўлення волi i этапавалі ў Марыiнскi лагер.

Фота: аддзел рэдкіх кніг і рукапісаў ЦНБ НАН Беларусі, TUT.BY
Хадайніцтвы жонкі вучонага Наталлі Шамарынай адносна перагляду судовай справы Мікалая Улашчыка. 1950, 1954 гады
Фота: аддзел рэдкіх кніг і рукапісаў ЦНБ НАН Беларусі, TUT.BY
Мікалай Улашчык, 1953 год
Фота: аддзел рэдкіх кніг і рукапісаў ЦНБ НАН Беларусі, TUT.BY
Даведкі аб рэабілітацыі. 1955, 1965 гады

I толькi ў 1955 годзе пасля датэрмiновага вызвалення Улашчык узнавiў навуковую дзейнасць, пачаў працаваць у Iнстытуце гiсторыi СССР АН СССР.

У 1964 годзе абаранiў доктарскую дысертацыю на тэму «Сельская гаспадарка Лiтвы i Заходняй Беларусi ў першай палове ХIХ ст.», якую ў 1965 годзе выдалі як манаграфiю пад назвай «Перадумовы сялянскай рэформы 1861 года ў Лiтве i Заходняй Беларусi».

Фота: аддзел рэдкіх кніг і рукапісаў ЦНБ НАН Беларусі, TUT.BY
Мікалай Улашчык, 1960-я гады

Мікалай Улашчык — аўтар прац па пытаннях сацыяльна-эканамiчнага развiцця класавай барацьбы на Беларусi i ў Лiтве, археаграфii i крынiцазнаўству гiсторыii Беларусi дакастрычнiцкага перыяду, праблемах беларуска-літоўскага летапісання, этнаграфіі і фалькларыстыкі.

Фота: аддзел рэдкіх кніг і рукапісаў ЦНБ НАН Беларусі, TUT.BY
Навуковыя працы Мікалая Улашчыка. 1965, 1973, 1985 гады

Шмат гадоў аддаў Мiкалай Улашчык вывучэнню беларуска-лiтоўскiх летапiсаў. У 1966 годзе пераклаў на рускую мову i выдаў «Хронiку Быхаўца».

Амаль дзесяць гадоў вучоны-даследчык рыхтаваў да выдання два тамы «Поўнага збору рускiх летапiсаў», у якiх былi сабраны ўсе вядомыя беларуска-лiтоўскiя хронiкi. Даследчыкi творчасцi вучонага лiчаць падрыхтоўку да выдання 32 i 35 тамоў «Поўнага збору рускiх летапiсаў», сапраўдным навуковым подзвiгам. Калі б Улашчык падрыхтаваў да выдання толькі гэтыя два тамы, то ўжо было б дастаткова, каб яго імя з удзячнасцю ўспаміналі нашчадкі.

Фота: аддзел рэдкіх кніг і рукапісаў ЦНБ НАН Беларусі, TUT.BY
Карэктура 35 тома поўнага збору рускіх летапісаў з рукапіснымі праўкамі Мікалая Улашчыка. 1974 год

Увогуле, творчая дзейнасць Улашчыка шматгранная. Ён быў таленавiтым этнографам i фалькларыстам. Усё жыццё збiраў матэрыялы пра родную вёску Вiцкаўшчыну, напiсаў аб ёй гiсторыка-этнаграфiчны нарыс.

У прадмове да кнігі вучоны адзначаў: «Книгу начал писать студентом в 1926 году, закончил в 1976 году. Написана она в основном по личным наблюдениям, затем по опросам жителей деревни и, в небольшой мере, по архивным данным. Пока это единственный опыт создания истории одной деревни за определенный период времени, попытка изобразить хозяйство и бытовые условия в деревне в их эволюции за последние 35 предреволюционных лет…».

Выданне гэтай манаграфіі адклалі, і толькі ў 1989 годзе, на жаль, ужо пасля смерці вучонага, кніга ўбачыла свет у выдавецтве «Мастацкая літаратура» пад назвай «Была такая вёска».

Фота: аддзел рэдкіх кніг і рукапісаў ЦНБ НАН Беларусі, TUT.BY
Мікалай Улашчык. «Была такая вёска». Гісторыка-этнаграфічны нарыс, 1989 год
Фота: аддзел рэдкіх кніг і рукапісаў ЦНБ НАН Беларусі, TUT.BY
Ілюстрацыі да кнігі «Была такая вёска», 1980-я гады

Многія творы Улашчыка, такія як «Хроніка», успамiны пра Янку Купалу, Максіма Гарэцкага, Уладзіміра Пічэту, Мітрафана Доўнар-Запольскага, Сцяпана Баркоўскага, пра перыяд вучобы ў БДУ у 1924 — 1925 гадах, можна аднесцi да мемуарыстыкi. Напісаны яны ярка, цікава.

У свой час Уладзімір Караткевіч, заўважыўшы літаратурны талент Мікалая Улашчыка, параіў яму абавязкова паспрабаваць сябе ў мемуарным жанры. У адным з лістоў да Улашчыка ён адзначаў: «…Мяркуючы па тым, што Вы напiсалi ў лiсце да мяне, Вашы асабiстыя ўcпамiны былi б значна цiкавей. Дальбог, напiсалi б! Мемуарная лiтаратура ў нас у зародышы, практычна зусiм яе няма. А што гэта за лiтаратура без мемуараў? Камусьцi трэба пачынаць. Вось Вы i пачнiце. Чалавек Вы разумны, вiдалы, зычлiвы, разбiрацца ў людзях умееце. Можа атрымацца дужа цiкавая рэч».

Фота: аддзел рэдкіх кніг і рукапісаў ЦНБ НАН Беларусі, TUT.BY
«Об участии в «пичетниках». Адказы на пытанні анкеты і ўспаміны аб вучобе ў БДУ, 1981, 1982 гады

Таленавiты вучоны, чалавек энцыклапедычных ведаў, адметная асоба, Улашчык шчодра дзялiўся вопытам з маладымi вучонымi Беларусi, вёў шырокую перапiску. У ёй паўстае вялікім знаўцам беларускай літаратуры, сапраўдным патрыётам сваёй радзімы, чалавекам, занепакоеным станам айчыннай навукі і культуры, беларускай мовы, аховай гістарычных помнікаў.

Фота: аддзел рэдкіх кніг і рукапісаў ЦНБ НАН Беларусі, TUT.BY
Дакументы аб дзейнасці ў якасці кансультанта БелСЭ, 1968−1973 гады
Фота: аддзел рэдкіх кніг і рукапісаў ЦНБ НАН Беларусі, TUT.BY
Мікалай Улашчык, 1977 год
Фота: аддзел рэдкіх кніг і рукапісаў ЦНБ НАН Беларусі, TUT.BY
З перапіскі з афіцыйнымі ўстановамі па пытаннях захавання архіўных матэрыялаў і перадачы будынка на Цэнтральнай плошчы Мінска Музею гісторыі Вялікай айчыннай вайны, 1966 год
Фота: аддзел рэдкіх кніг і рукапісаў ЦНБ НАН Беларусі, TUT.BY
Віншавальны адрас беларускіх археолагаў, 1981 год
Фота: аддзел рэдкіх кніг і рукапісаў ЦНБ НАН Беларусі, TUT.BY
Сяброўскі шарж мастака Алеся Марачкіна, 1977 год

Мікалай Улашчык пайшоў з жыцця 14 лістапада 1986 года. На жаль, лёс вучонага склаўся так, што яму не дазволiлi працаваць у Беларусi, але сэрцам і думкамі ён назаўсёды быў звязаны з роднай Бацькаўшчынай. Гэтаму была падпарадкавана і яго навуковая і творчая дзейнасць.

Улашчык, як сапраўдны вучоны, клапацiўся пра сваю рукапісную спадчыну, каштоўныя матэрыялы, назапашаныя гадамi, хацеў, каб яны трапілі на радзіму, захоўваўваліся ў Акадэмii навук Беларусi.

Яшчэ пры жыццi ён перадаваў, перасылаў, а часам i сам прывозiў у акадэмічную бiблiятэку тое-сёе са сваіх рукапісаў. Пасля смерцi яго сын выканаў волю бацькі - разам з рукапісным архівам Мікалая Улашчыка ЦНБ НАН Беларусі атрымала кнігі з яго хатняй бібліятэкі з дароўнымі подпісамі вядомых пісьменнікаў, паэтаў, культурна-грамадскіх дзеячаў.

Фота: аддзел рэдкіх кніг і рукапісаў ЦНБ НАН Беларусі, TUT.BY
Экслібрыс Мікалая Улашчыка і кнігі з дароўнымі надпісамі Уладзіміра Караткевіча і Васіля Быкава, 1973, 1977 гады
Фота: аддзел рэдкіх кніг і рукапісаў ЦНБ НАН Беларусі, TUT.BY
Кнігі з дарчымі надпісамі Рыгора Барадуліна і Ніла Гілевіча. 1975, 1985 гады

Каштоўная творчая спадчына Улашчыка з’яўляецца шырокай крыніцазнаўчай базай для гісторыкаў, этнографаў, літаратуразнаўцаў.

Фота: аддзел рэдкіх кніг і рукапісаў ЦНБ НАН Беларусі, TUT.BY
Мікалай Улашчык. «Краязнаўства», «Выбранае», 1999 год, 2001 год

На Беларусь Мікалай Улашчык вярнуўся сваімі працамі, вучнямі, паслядоўнікамі. На надмагільным камяні на Чыжоўскіх могілках, дзе пахаваны яго прах, выбіты словы Янкі Купалы: «Мне сняцца сны аб Беларусі…».

Фота: аддзел рэдкіх кніг і рукапісаў ЦНБ НАН Беларусі, TUT.BY
На радзіме ў Віцкаўшчыне, 1977 год

Матэрыял падрыхтавалі Таццяна Жук і Марына Ліс, навуковыя супрацоўнікі аддзела рэдкіх кніг і рукапісаў ЦНБ НАН Беларусі.

Чытайце таксама:

Рукапісы не гараць. Лёс беларуса, які чатыры разы прымаў удзел у сесіях Генеральнай Асамблеі ААН

«Рукапісы не гараць». Як знакамітага вучонага пазбавілі партбілета і прынялі да ўдзелу ў вытворчасці шампанскага

«Рукапісы не гараць». Рэдкія дакументы пра вайну ад 11 знакамітых беларускіх пісьменнікаў


Комментарии с форума

  • Котиков_Олег 14 февраля 2016 в 11:35 из Беларуси

    "На жаль, лёс вучонага склаўся так, што яму не дазволiлi працаваць у Беларусi ..." Ня дазволiлi працаваць у Беларусi хто? Рэлігійныя перакананні або ўнутраныя прыярытэты? Незразумелы пасыл ад аўтара.

  • Сергей_Иванов_talks70 14 февраля 2016 в 16:14 из Беларуси

    Это ему еще повезло. Могли и расстрелять. Или на Колыме сгноить до самой смерти. С этих станется.

  • Мирагор 14 февраля 2016 в 17:17 из Европы

    vvs3 (14.02.2016 14:34) писал(a):
    А сколько талантливых и трудолюбивых людей погубили коммунисты! Неосталинисты хотят уверить нас, что это были единичные случаи. Проклятье и палачам и их почитателям.
    Дорогие мои,до тех пор,покуда мы не начнём различать смешанные в кучу такие понятия,как коммунист,большевик и советский - до тех пор нас будут жестоко эксплуатировать. Коммунизм - это великолепная общественная формация,где "от каждого по способности - каждому по потребности",а коммунист - человек,воплощающий этот светлый строй. Большевик - это этническая принадлежность,захватившая управление. Советский - это правильная Система,где управление осуществляется коллективно,с самого низа.

  • Мирагор 14 февраля 2016 в 17:19 из Европы

    Алесь_Загорскі (14.02.2016 14:55) писал(a):
    Мужественный человек и патриот. И как всегда обращаю внимание на людоедское лицо русских коммунистов- преследования и ссылки наших лучших людей.. А сколько было просто расстреляны!?
    "Русские коммунисты" - окажутся просто украинскими и белорусскими большевиками,если повнимательнее быть к словам.

  • krugom_odni_vragi 14 февраля 2016 в 19:57 из Беларуси

    Котиков_Олег (14.02.2016 11:35) писал(a):
    "На жаль, лёс вучонага склаўся так, што яму не дазволiлi працаваць у Беларусi ..." Ня дазволiлi працаваць у Беларусi хто? Рэлігійныя перакананні або ўнутраныя прыярытэты? Незразумелы пасыл ад аўтара.
    Едино[s]верцы[/s]мышленники тех, кто затопил палеолитическую стоянку в Бердыже фекалиями с фермы.

  • orl777 14 февраля 2016 в 21:43 из Беларуси

    id125759609 (14.02.2016 11:59) писал(a):
    Не дазволiла працаваць савецкая улада.
    да бросьте придумывать, в самой Москве разрешили работать, а по тем временам это вершина карьеры. Захотел бы - удерживать не стали. А книги передал, потому как надеялся, может кому пригодятся. Из вас, думаю никто о нем и не слышал.

  • orl777 14 февраля 2016 в 21:46 из Беларуси

    vvs3 (14.02.2016 14:34) писал(a):
    А сколько талантливых и трудолюбивых людей погубили коммунисты! Неосталинисты хотят уверить нас, что это были единичные случаи. Проклятье и палачам и их почитателям.
    всех погубили...остались одни неталантливые...вот от них и пошли такие писаки на форумах

  • orl777 14 февраля 2016 в 21:47 из Беларуси

    allo04 (14.02.2016 13:49) писал(a):
    Настоящий патриот.
    настоящий патриот всю жизнь посвятивший СССР?

  • orl777 14 февраля 2016 в 21:48 из Беларуси

    krugom_odni_vragi (14.02.2016 19:57) писал(a):
    Едино[s]верцы[/s]мышленники тех, кто затопил палеолитическую стоянку в Бердыже фекалиями с фермы.
    коммунисты затопили? или местные, так сказать, патриёты?

  • krugom_odni_vragi 14 февраля 2016 в 23:12 из Беларуси

    orl777 (14.02.2016 21:48) писал(a):
    коммунисты затопили? или местные, так сказать, патриёты?
    майн гот, да няўжож председатель колхоза мог не быть коммунистом? /*вопрос риторический*/

  • lazy-bones 15 февраля 2016 в 01:19 из Беларуси

    Котиков_Олег (14.02.2016 11:35) писал(a):
    "На жаль, лёс вучонага склаўся так, што яму не дазволiлi працаваць у Беларусi ..." Ня дазволiлi працаваць у Беларусi хто? Рэлігійныя перакананні або ўнутраныя прыярытэты? Незразумелы пасыл ад аўтара.
    маецца на ўвазе тадышняе кіраўніцтва інстытуга гісторыі АН БССР і БДУ, не схацеўшыя браці "нацдэма" на працу - на сайце беларускае службы Радыё Свабода ёсьць выдатнае інтэрвію з маскоўскім беларусам Каўкам (сябра Ўлашчыка) на гэны тэмат

  • Jury_Licvin 15 февраля 2016 в 05:05 из США

    lazy-bones (15.02.2016 01:19) писал(a):
    маецца на ўвазе тадышняе кіраўніцтва інстытуга гісторыі АН БССР і БДУ, не схацеўшыя браці "нацдэма" на працу - на сайце беларускае службы Радыё Свабода ёсьць выдатнае інтэрвію з маскоўскім беларусам Каўкам (сябра Ўлашчыка) на гэны тэмат
    Які, б..., тэмат? Тэмат палягае ў тым, што асуджаным па палітычным арыкуле (Саюз вызвалення Беларусі), як беларускіх нацыяналістаў, пасля адбыцця пакарання (напрыклад у Сібіры) не дазвалялася вяртацца ў рэспубліку, з якій была звязаная іх антысавецкая і нацыяналістычная дзейнасць. Гэта значыць што Улашчыку, адуджанаму на 5 гадоў (маленькі і нязначны па тых часах тэрмін) за беларускі нацыяналізм - афіцыйна забаранялася жыць і працаваць на Беларусі. Зрэшты Беларусь была акупаваная нацыстамі пад час вяртання антысаветчыка і нацыяналіста Улашчыка 'з катаргі' і ён уладкаваўся у Маскве ))) І не так кепска... 'Нягледзячы на усе складанасці, Улашчыку давялося здзейсніць сваю мару: у 1943 годзе ён паступае ў аспiрантуру пры Iнстытуце гiсторыi Акадэмii навук СССР, а ў 1947 годзе паспяхова абараняе кандыдацкую дысертацыю з прысуджэннем вучонай ступені кандыдата гiстарычных навук. . Нармальненька. Мяркую што ён люта супрацоўнічаў. Не кажучы аб тым, што дакладна не быў ніякім праціўнікам савецкай улады і КПСС. Усё не так проста і тупа ў гэтым свеце, як падаецца некаторым сучасным барцунам )

  • nova-12 15 февраля 2016 в 09:00 из Беларуси

    Мирагор (14.02.2016 17:19) писал(a):
    "Русские коммунисты" - окажутся просто украинскими и белорусскими большевиками,если повнимательнее быть к словам.
    И где там белорусские большевики кого арестовывали в Ленинграде.

  • nova-12 15 февраля 2016 в 09:01 из Беларуси

    nova-12 (15.02.2016 09:00) писал(a):
    И где там белорусские большевики кого арестовывали в Ленинграде.
    В отличие от российских и украинских коммунистов, которые своих голодомором морили.

  • lazy-bones 15 февраля 2016 в 16:14 из Беларуси

    Jury_Licvin (15.02.2016 05:05) писал(a):
    Які, б..., тэмат? Тэмат палягае ў тым, што асуджаным па палітычным арыкуле (Саюз вызвалення Беларусі), як беларускіх нацыяналістаў, пасля адбыцця пакарання (напрыклад у Сібіры) не дазвалялася вяртацца ў рэспубліку, з якій была звязаная іх антысавецкая і нацыяналістычная дзейнасць. Гэта значыць што Улашчыку, адуджанаму на 5 гадоў (маленькі і нязначны па тых часах тэрмін) за беларускі нацыяналізм - афіцыйна забаранялася жыць і працаваць на Беларусі. Зрэшты Беларусь была акупаваная нацыстамі пад час вяртання антысаветчыка і нацыяналіста Улашчыка 'з катаргі' і ён уладкаваўся у Маскве ))) І не так кепска... 'Нягледзячы на усе складанасці, Улашчыку давялося здзейсніць сваю мару: у 1943 годзе ён паступае ў аспiрантуру пры Iнстытуце гiсторыi Акадэмii навук СССР, а ў 1947 годзе паспяхова абараняе кандыдацкую дысертацыю з прысуджэннем вучонай ступені кандыдата гiстарычных навук. . Нармальненька. Мяркую што ён люта супрацоўнічаў. Не кажучы аб тым, што дакладна не быў ніякім праціўнікам савецкай улады і КПСС. Усё не так проста і тупа ў гэтым свеце, як падаецца некаторым сучасным барцунам )
    Я посьціў пра зусім іншы пэрыяд - канец 60х-пачатак 70х, калі ўжо ня дзеялі ніякія забароны на павяртаньне... Астатняе, што напосьцілі - надзвычай спрэчна. Уявіце сабе, як можна было пад ўладай Сталіна-Молатава рэпрэзэнтаваці сябе як "праціўніка савецкае ўлады і КПСС".

  • lazy-bones 15 февраля 2016 в 16:17 из Беларуси

    Мирагор (14.02.2016 17:19) писал(a):
    "Русские коммунисты" - окажутся просто украинскими и белорусскими большевиками,если повнимательнее быть к словам.
    А калі парыцца? Гэтак і да абвінавачваньняў ў антысэмітызьме можна дагуляцца...