• Другие новости

Новость дня

опубликовано: 
обновлено: 

Рыгор Барадулін памёр 2 сакавіка 2014 года. Яму было 79 гадоў.



Пахаванне Барадуліна прызначана на аўторак. Народнага паэта Беларусі пахаваюць ва Ушачах, побач з магілай маці.

Развітанне з Рыгорам Барадуліным адбудзецца таксама ў аўторак у Чырвоным касцёле ў Мінску. Пачатак - 9.45.


Читать полностью:  http://news.tut.by/society/389059.html
Нарадзіўся 24 лютага 1935 года, на хутары Верасоўка, Ушацкі раён, Віцебская вобласць.

Працаваў рэдактарам у розных пэрыядычных выданнях (сярод іх - газета "Советская Белоруссия", часопісы "Бярозка", "Полымя"), а таксама ў выдавецтвах "Беларусь" і "Мастацкая літаратура". У выдавецтве "Мастацкая літаратура" працаваў больш за 20 гадоў, працаваў рэдактарам, затым загадчыкам рэдакцыі. У складзе дзяржаўнай дэлегацыі БССР прымаў удзел у 39-й сесіі Генеральнай Асамблеі ААН (1984).

Пачаў друкавацца з 1953 года, першыя вершы былі змешчаныя ў газеце "Чырвоная змена". Першы зборнік паэзіі - "Маладзік над стэпам" - выйшаў у 1959 годзе.

Да 25-годдзя пантыфікату папы Рыгор Барадулін пераклаў на беларускую мову кнігу паэзіі папы рымскага Яна Паўла II "Рымскі трыпціх" і меў магчымасць пабачыцца з пантыфікам на асабістай аўдыенцыі ў Ватыкане 28 чэрвеня 2004 года. У 2005 годзе выйшаў зборнік малітоўнай паэзіі "Ксты". Зборнік "Руны Перуновы" (2006), у які ўвайшла выбраная лірыка, таксама насычаны духоўнымі вершамі.

Пераклаў на беларускую мову п'есу "Вей, вятрок!" Яна Райніса (1980), зборнікі твораў "Блакітны звон Грэнады" Гарсія-Лоркі (1975), "Мелодыя каліны" Івана Драча (1981), "Ветраліст" Габрыелі Містраль (1984), "Рубаі" Амара Хаяма (1989); "Слова пра паход Ігараў" (1986), кнігу Яна Паўла II, а таксама асобныя творы Шэкспіра, Байрана, Неруды, Гільена, Міцкевіча, Бранеўскага, Ясеніна, Гамзатава, С. Вальеха і інш.

Рыгор Барадулін - апошні беларус, якому надалі званне "Народны паэт" (1992). Узнагароджаны Дзяржаўнай прэміяй Беларусі імя Янкі Купалы (1976) за зборнік вершаў "Рум" і пераклады з Федэрыка Гарсіі Лоркі, Ордэнам Дружбы народаў, Ордэнам "Знак Пашаны", латышскім Ордэнам Трох Зорак (атрымаў званне Афіцэра Ордэна (4 ступень) 23 красавіка 1997 года) і медалём Францыска Скарыны. Барадулін з'яўляецца ганаровым доктарам БДУ, ганаровым грамадзянінам Ушацкага раёна.

У 2006 годзе кандыдатура Барадуліна была сярод намінантаў на Нобелеўскую прэмію ў галіне літаратуры (за зборнік вершаў "Ксты").
 
Мы больш сваёй ахвярнасцю вядомы...

Мы больш сваёй ахвярнасцю вядомы,
Мы, беларусы,
Мы — народ такі.
Ахвотна забываем, што мы,
Хто мы.
Згадаюць
Нашай памяці вякі!

Мы сціпласцю сваёй здаўна вядомы,
Саміх сябе хваліць нам не з рукі.
Хай слабакі
Аж падаюць ад стомы,
На плечы ўзяўшы
Пыхі мех цяжкі.

Мы ўсім сваёй гасціннасцю вядомы,
Надзейныя сябры і дружбакі.
I, госць, і падарожны ў нас
Як дома.
А злым і травы колюцца ў бакі.

Гатовы ўсё аддаць —
I тым багаты,
Мы, беларусы,
Мы — народ такі.
Што з краю небяспекі нашы хаты,
Пра гэта
He забудуць чужакі!

Трэба дома бываць часцей

Трэба дома бываць часцей,
Трэба дома бываць не госцем,
Каб душою не ачарсцвець,
Каб не страцiць святое штосьцi.

Не забыць, як падвялы аер
На памытай падлозе пахне,
Як у студню цыбаты асвер
Запускае руку да пахi.

Не забыць сцежкi той, што цябе
На дарогу выводзiла з дому,
Што ў хаце там быў рубель
У цане i па курсу старому.
Не забыць, як марозам злым
Клямка пальцы пячэ балюча
I адкуль на стале тваiм
Бохан свежага хлеба пахучы.

Помнiць свой на iржышчы цень,
Не забыць, як завуць суседа,
Не забыць, як пяе пад дзень
За вясёлым сталом бяседа.

Помнiць кожнай маснiцы спеў,
Кожны кут у прыцiхлай хаце.
Лёсу дзякаваць, што паспеў
Ты пачуць блаславенне мацi.

Трэба дома бываць часцей,
Трэба дома бываць не госцем,
Каб душою ты стаў чысцей
I не страцiў святое штосьцi.

Свiтанняў я з табой не сустракаў...

Свiтанняў я з табой не сустракаў,
Не рассякаў вяслом азёрнай хвалi.
I толькi ў хваляваннi скуб рукаў,
Калi цябе да дошкi выклiкалi.

Здавалася, што бачыць увесь клас,
Калi ў твой бок глядзеў я незнарокам.
Каб аб сабе напомнiць лiшнi раз,
Па пяць заўваг я зарабляў на ўроку.

Што стала ты мне нейкаю другой,
Баяўся i сабе прызнацца ў гэтым.
Ды толькi ўсё чамусьцi нас з табой
На кнiжках плюсавалi без сакрэту.

Ну, а калi кiлометры за два
Дамоў з аднавяскоўцамi iшла ты,
Як крыўдна мне было, як я злаваў,
Што каля самай школы наша хата.

Гады прайшлi. У кожнага свой шлях.
I апынуўся я не ў роднай хаце.
... З усмешкай палахлiвай на губах
Я снiў цябе ў студэнцкiм iнтэрнаце.

I вось нарэшце на лiстах шасцi
Прызнаўся я табе ў сваiм каханнi.
З трывогай “заказное” апусцiў
I атрымаў адказ — тваё маўчанне.

Дамоў прыехаў.
Кажуць, трэцi дзень
Грымiць тваё вяселле (я ж не веру).
Вянок з гароху хочуць мне надзець
Сябры, як адстаўному кавалеру.

Хай надзяюць — мне невялiкi страх,
Я з гора нацягну з кiлiшка троху.
Дык пасядзiм з табою у вянках,
Твой — з красак палявых, а мой — з гароху.

... Хай снег гадоў асядзе ў валасах,
Хай будзе мне хоць пяць разоў па дваццаць —
Усмешкай палахлiвай на губах
Ты школьнiцай мне будзеш усмiхацца...

Комментарии с форума

Избранные комментарии
  • fanatm84 2 марта 2014 в 19:24 из Беларуси

    Мои соболезнования.ушёл ещё один Настоящий белорус.

  • Volgitsa 2 марта 2014 в 19:29 из Беларуси

    Цяжка выказаць думкі і усе шкадаванні з такой сумнай нагоды. Выключны па сваёй велічыні і значнасці Чалавек і Паэт! Вечная памяць і спачуванні родным.

  • Rumjany Zulus 2 марта 2014 в 19:30 из Беларуси

    пусть земля ему будет пухом .. умер человек огромного таланта и большой патриот своей Родины ..

  • bossman 2 марта 2014 в 19:33 из Беларуси

    Мая павага Рыгору Барадуліну за творчасьць, пазіцыю і любоў да Радзімы. Гэта вялікая страта для беларускай паэзіі. Ганаруся, што меў магчымасьць жыць у адзін час з Народным паэтам.

  • logo_275 2 марта 2014 в 19:37 из Беларуси

    Мае сэрца плача... Няма слоў, каб выказаць усю боль...Страціла Беларусь сына свайго вернага, народ страціў голас свой магутны... Жахлівы дзень!

  • dav78 2 марта 2014 в 19:37 из Беларуси

    Это действительно дрэнная навина, это уходят не просто знаменитые и уважаемые люди, ведь с ними уходит наша белорусская совесть!

  • untsiya 2 марта 2014 в 21:43 из Беларуси

    Габрынька i Габрусь малююць Беларусь, раку Дняпро i Сож i дзетак басанож.... Так произошло моё знакомство с родным беларуским языком в далёком 1981 году посредством Рыгора Барадулина,я просто не знала, что есть мой родной язык и когда мама просто начала читать эти стихи,нам малышам, мы были озадачены и почти не понимали о чём там, у нас не было бабушек, мама вернулась в Беларусь из Сибири, их репрессировали в своё время, тогда мне объяснили, что у нас есть свой родной язык и он отличается от того на котором все вокруг говорят это был восторг,благодарю за это Рыгора Барадулина, пусть земля ему будет пухом, мои соболезнования родным и близким..

  • yanus.malets 2 марта 2014 в 21:59 из Беларуси

    Бывай, Пясняр, навек бывай! У смутку беларускі край... У смуты дні і ў дні зямных трывог на неба забірае лепшых Бог.

  • Hammurabi II 2 марта 2014 в 22:04 из США

    Вечная памяць Паэту. Пакінуў нам, беларусам, вялікую літаратурную спадчыну. Пісаў шмат вершаў, усе пранікнёныя, лёгка чытальныя. Быў добрым хрысціянінам. R.I.P.

  • valerapoz 2 марта 2014 в 22:10 из Беларуси

    Выказваю спачуванні родным і блізкім паэта. Гэта вялікая страта для нашай краіны, для ўсёй творчай інтэлігенцыі і ўсіх, хто асабіста ведаў паэта. Для мяне Рыгор Барадулін - не проста паэт, а паэт -грамадзянін, паэт-трубун, аднакурснік і аднагодак майго бацькі. Цяжкая і неацэнная страта. Памёр голас Беларусі, яе трыбун і грамадзянін. Зямля няхай будзе пухам дзядзьку Рыгору, бо ён яе слухаў у шчасці і горы.